Nieuws

Maandag 28 November 2016

Van Wim Krooshof en Reint Scholten kregen we het volgende mooie verhaal: 

De gemeenten in Nederland hebben de taak om te zorgen voor tijdelijke woonruimte voor vluchtelingen met een verblijfsstatus, in afwachting van het verlenen van asiel. In Wezep woont sinds januari van dit jaar een groep van 35 Eritrese vrouwen. Vanuit de bestaande loopgroep Wezep zijn een aantal atleten als vrijwilliger actief binnen deze woongemeenschap. Vandaar uit is het idee ontstaan om deze groep vrouwen kennis te laten maken met hardlopen. Op woensdagmiddag  worden nu hardlooptrainingen georganiseerd voor deze dames. Het enthousiasme is verder toegenomen, inmiddels lopen er vier dames mee tijdens de trainingen op maandagavond van de Loopgroep Wezep. Op 14 november jl. waren dat er al zeven! 

Hoe is het allemaal begonnen?
Ergens in september gaf Wim op zaterdagmorgen training aan de reguliere Gemzen-loopgroep. Daar hoorde hij dat er op woensdagmiddag werd hardgelopen met Eritrese vrouwen. Dit is een initiatief van een van onze leden, Wilma de Haan. De aspirant-lopers worden tevens begeleid door enkele andere dames die lid zijn van de loopgroep Wezep. De Eritrese vrouwen wilden graag met ons meelopen op zaterdagmorgen. Het idee past in het streven naar integratie in de Wezepse samenleving en heeft daarmee een maatschappelijke functie.

Toen Wim dat hoorde, was hij erg enthousiast: hoe meer lopers in de groep, hoe beter. Er ligt een mooie taak voor de Gemzen om de integratie mede vorm te geven. Tegelijkertijd gingen er ook alarmbellen rinkelen: kunnen ze lopen, hebben ze schoenen, hoe passen we ze in in de groep?  Het leek ons verstandig om eens een woensdagmiddag mee te lopen. We spraken af aan de Klompenmakersweg, bij het appartementengebouw waar de Eritrese groep woont. De vrijwilligsters Wilma de Haan, Geriëtte Bredewold en Margreet Vossebelt (allen lid van de Loopgroep Wezep) waren als eersten aanwezig. Zij verzamelden zes Eritrese dames om die middag te gaan hardlopen.  Zij begeleidden de groep naar de Wezepsche Heide. We besloten 2 minuten hard te lopen, gevolgd door 2 minuten wandelen, en dat in een aantal series. De meesten konden dit goed volhouden. 

De taal en communicatie
Wat opviel, is de lastige communicatie. De  moedertaal van de dames is Tigrinya, dat in niets lijkt op een westerse taal.  Alleen op het middelbaar onderwijs in Eritrea wordt Engels gegeven, maar de meeste dames hebben dit onderwijs niet gevolgd. De woorden wandelen, dribbelen, hardlopen, rustig, hard, pas op, tak, wortels (karoti) zijn niet bij iedereen bekend. Maar met handen en voeten, en veel gebaren, lukt het inmiddels goed. Tijdens het lopen worden er uiteraard Nederlandse woorden uitgewisseld, om hen ook zo te helpen bij het leren en beheersen van de Nederlandse taal.

Loopervaringen en eerste wedstrijd
Tijdens de training bleek dat drie dames in feite gevorderde lopers zijn. Ze waren gewend om hardlopend naar hun werk te gaan; gemiddeld zo’n 5 km van huis. En elke avond hardlopend weer terug. Op slippers of sneakers, of op blote voeten. In Wezep gingen ze ook met slippers de hei op. Een oproep bij de Gemzentrainers (via Wim Potjes) heeft 14 paar 2e hands schoenen opgeleverd. Daarvan zijn al enkele paren uitgedeeld. ALLE SCHENKERS VAN SCHOENEN, BEDANKT!

We hebben de dames gevraagd of ze misschien een wedstrijd wilden lopen. Tijdens de Dalli-run stonden er drie aan de start van hun eerste wedstrijd. Semhar Tafere liep de 5 km in 25:31 (netto 25:14), Natsnet Haile in 26:38 (netto 26:22) en Hedeat Tekleab liep haar race in 28:15 (28:00). Semhar was blij met haar mooie tijd.

“Ik kreeg het advies om rustig te beginnen, en na 3 km te versnellen, en dat werkte goed. Het applaus was leuk”. De startbewijzen werden gesponsord door de WOC van AV de Gemzen.

Zaterdag 3 december verschijnen opnieuw enkele Eritrese dames aan de start bij de Sintloop.

"Cooling down""
Na afloop van elke training worden de vrijwilligers gevraagd om voor een kopje koffie mee te gaan naar de gezamenlijke huiskamer en worden erg gastvrij ontvangen. Het sapje, het koekje en de koffie smaken lekker, maar veel  belangrijker zijn de gesprekken die we samen voeren. Het geeft ons, Gemzen met een Nederlandse achtergrond, een fijn gevoel dat we iets betekenen voor hen, een klein radertje vormen bij de inburgering. En dat krijgen we ook als respons terug. Natsnet: “Het is fijn andere mensen te leren kennen. Jullie zijn zo lief voor ons”. Lopen maakt ons blij!

Het verhaal achter de schermen
Stel je eens voor: je bent gevlucht naar een vreemd land in een ander werelddeel, duizenden kilometers ver weg, met een vreemde cultuur, je moet twee dagen per week naar school en daarnaast worden er allerlei activiteiten georganiseerd waaraan je desgewenst mag deelnemen. Je mag geen betaald werk verrichten, alleen een paar uur vrijwilligerswerk. Dan zijn de dagen lang. En bovendien: elke vluchteling draagt een probleem met zich mee. Geen wonder dat hardlopen voor hen een hele fijne activiteit is: het maakt immers je hoofd leeg, het je-kunt-het-gevoel, je hoort erbij. Wij, Gemzen, merken dat de dames plezier hebben in het lopen en in de omgang met de Wezeper lopers. We zien hen opbloeien, de lach is terug. Hedeat verwoordt dit heel passend:  “hardlopen is goed voor de gezondheid, en het ontstresst ook nog.” Dat maakt, dat ook wij steeds meer plezier beleven als hardloopvrijwilligers op de woensdagmiddag. Inmiddels zijn we met ongeveer vijf vrijwilligers; iedereen is even enthousiast.

Tot slot
De groep lopers is nog klein. Wij hopen en verwachten, dat ook enkele minder ervaren dames (letterlijk) de loopschoenen aantrekken. Zij krijgen dan een beginnerstraject op maat. Het lastige is alleen dat de groep zich niet makkelijk laat opdelen in twee niveaugroepen, waarbij zowel de gevorderden als de beginners voldoende aan hun trekken komen. Daar is tijd voor nodig, vandaar dat we dit nu in een andere groep en op een andere dag organiseren. Of ze ook in Wezep blijven wonen als het asiel eenmaal is verleend, weten we niet. Voor ons als begeleiders/vrijwilligers speelt dat geen enkele rol. We doen het graag en leveren daarmee een zinvolle bijdrage aan de samenleving in Wezep. In dat licht past dit initiatief goed bij ‘Oldebroek voor Mekaar’. Op de website van Oldebroek voor Mekaar wordt dit als volgt beschreven: ‘Samen werken aan een mooie en sterke samenleving. Iedereen kan initiatief nemen om samen iets aan te pakken. Leven en werken met en voor elkaar, dan krijgen we het voor mekaar!’ We gaan proberen om er een meerjarig traject van maken dat ook geschikt kan zijn voor andere vergunninghouders. Op deze wijze kunnen we mogelijk een subsidieverzoek indienen, zodat we de kosten die we nu maken kunnen compenseren, in samenwerking met de Gemzen. Daarmee creëren we ook weer mogelijkheden voor andere activiteiten voor deze specifieke doelgroep. Zo krijgt de integratie van statushouders binnen gemeente Oldebroek een permanent karakter en levert het een belangrijke bijdrage aan onze samenleving. Dat is de meerwaarde van loopgroep Wezep en De Gemzen.

Daar mag iedereen trots op zijn, in het bijzonder deze hardloopvrijwilligers!



Bekijk alle nieuws berichten